Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

Το "έθιμο" της θυσίας του ταύρου‏


Κάθε χρόνο 14 ημέρες μετά το Πάσχα, την Κυριακή των Μυροφόρων, όπως και φέτος την 15/05/2016, θα πραγματοποιηθεί στο νησί της Λέσβου, στην περιοχή Μανταμάδο στην αυλή της Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ το έθιμο της θυσίας του ταύρου, με τη μόνη διαφορά από πέρυσι (2015) ότι ο ταύρος τεμαχίζεται σε σφαγείο κι έπειτα μεταφέρεται τεμαχισμένος στον εξωτερικό χώρο της Εκκλησίας για φαγητό! Παρακάτω βρίσκεται η επιστολή μου για ακόμη μία φορά προς το Αρχηγείο ΕΛ.ΑΣ. και τις υφιστάμενες αρμόδιες Δ/νσεις Αστυνομίας, την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και της αρμόδιες Δ/νσεις Κτηνιατρικής, ακόμα και στην Ιερά Μητρόπολη Μυτιλήνης. Το ζήτημα είναι, γιατί να νομιμοποιείται μια θανάτωση ζώου μόνο και μόνο για το έθιμο και τις ειδωλολατρικές πεποιθήσεις; Διαβάστε και θα καταλάβετε!

«Αξιότιμοι Κύριοι/Κυρίες

     Λαμβάνω τη τιμή να σας αναφέρω για ακόμη μία φορά ένα αποτρόπαιο συμβάν, το οποίο θεωρείται «έθιμο» και θα λάβει χώρα στο νησί της Λέσβου για ακόμη μία χρονιά, στη περιοχή Μανταμάδο την Κυριακή 15/05/2016, 14 ημέρες μετά το Πάσχα, την Κυριακή των Μυροφόρων στην αυλή της Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και μάλιστα εις γνώση των τοπικών αστυνομικών, δημοτικών και εκκλησιαστικών αρχών και υπό την ανοχή τους.
     Κάθε χρόνο όλοι οι πιστοί και θρησκευόμενοι του νησιού και όχι μόνο, κάθε ηλικίας συγκεντρώνονται στην ανωτέρω περιοχή προκειμένου να παρακολουθήσουν τη θυσία του ταύρου. Ο χώρος προετοιμάζεται καταλλήλως μέρες πριν και υπάρχουν παντού δημόσια αφίσες για το επερχόμενο γεγονός, οπότε είναι αδύνατο κάποιος να μη το μάθει ή να μη το γνωρίζει. Ο ταύρος θανατώνεται αποτρόπαια μπροστά στα μάτια όλων των παρευρισκομένων με ένα πιστόλι με καρφί κι εν συνεχεία κόβεται το κεφάλι του, χωρίς να επιδεικνύεται ο ελάχιστος σεβασμός σε αυτό, πόσο μάλλον, αφού θανατώνεται για ένα ακόμη έθιμο! Οι παρευρισκόμενοι εμποτίζουν βαμβάκι με αίμα και σχηματίζουν πάνω τους Σταυρούς με αυτό, γιατί θεωρούν ότι τους προστατεύει, συμπεριφορά που θυμίζει την παγανιστική λατρεία και την περίοδο του Μεσαίωνα. Το κεφάλι του ταύρου γίνεται αντικείμενο λατρείας και κλήρωσης. Θυσίες του ταύρου γίνονται και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, αλλά στην Μυτιλήνη γίνονται σε αρκετά χωριά στο βορειοανατολικό μέρος του νησιού, όπως Αγία Παρασκευή, Θερμή, Νάπη, Φίλια, Μιστεγνά και Μανταμάδο. Κατόπιν, ξεκινάει μια διαδικασία που θυμίζει σφαγείο! Μπροστά στα μάτια μικρών παιδιών σφάζουν και πρόβατα, για να γευματίσει κατόπιν το πλήθος. Χασάπηδες που κουβαλούν μαχαίρια και μπαλτάδες ,γδέρνουν και τεμαχίζουν τα ζώα στον εξωτερικό χώρο της Εκκλησίας, μη τηρουμένων έστω και των ελάχιστων υγειονομικών προϋποθέσεων και διαδικασιών, επιδεικνύοντας κατ΄ αυτόν τον τρόπο καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου. Όλα αυτά πρέπει να σταματήσουν, καθόσον αρχικά, αντιβαίνουν στις Αρχές που διέπουν την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων, που αναφέρει ότι «.. όλα τα ζωντανά όντα έχουν φυσικά δικαιώματα και κάθε ζώο με νευρικό σύστημα έχει συγκεκριμένα δικαιώματα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιφρόνηση ή και απλή άγνοια αυτών των φυσικών δικαιωμάτων είναι επιζήμια για την φύση και επιτρέπει στους ανθρώπους να διαπράττουν εγκλήματα εναντίον των ζώων, δεδομένου ότι η συνύπαρξη των ειδών, προϋποθέτει την αναγνώριση εκ μέρους του ανθρωπίνου είδους, του δικαιώματος στη ζωή και των υπολοίπων ζώων και δεδομένου ότι ο σεβασμός των ζώων από τους ανθρώπους είναι αδιαχώριστος με τον αντίστοιχο σεβασμό ανθρώπου προς άνθρωπο!» Χαρακτηριστικά τα άρθρα 11 και 13 που αναφέρουν αντίστοιχα ότι «κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή» και «σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο». Ανάλογα έθιμα αντιβαίνουν πλήρως στη διάταξη του άρ. 18 του Ν. 4039/12 σχετικά με την «Εκπαίδευση, επι?όρφωση, προαγωγή φιλοζωίας». Παραβιάζονται καταφανώς τα δικαιώματα των ζώων, καθώς και οι διατάξεις του Νόμου 1197/1981 «Περί Προστασίας των Ζώων» και του Π.Δ. 327/1996 για την «Προστασία των ζώων κατά τη σφαγή και/ή τη θανάτωσή τους, σε συμμόρφωση προς την οδηγία 93/119/Έκτου Συμβουλίου», με την οποία προστατεύονται, εκτός από τα θηλαστικά, τα κάθε είδους παραγωγικά ζώα κατά τη σφαγή ή τη θανάτωσή τους, εις γνώση όλων των ανωτέρω, οι οποίοι ως δημόσιοι υπάλληλοι παραβαίνουν των καθηκόντων τους. Γιατί να επιτραπεί ένα τέτοιο γεγονός απλά και μόνο χάριν του εθίμου;

Α)Διερωτόμαστε, όπως και πλήθος συμπολιτών μας, πως είναι δυνατόν ένα τέτοιο αποτρόπαιο και βασανιστικό για τα ζώα έθιμο να νομιμοποιείται και να λαμβάνει χώρα υπό την ανοχή των οικείων δημοσίων Αρχών, Αστυνομίας, Δήμου, Περιφέρειας και Εκκλησίας; 

Β)Ποιες είναι οι ενέργειες σας για την αποτροπή αυτού του γεγονότος της αιματοχυσίας σε όλες τις προαναφερόμενες περιοχές κι όχι μόνο; Θα υπάρξει άραγε σύλληψη των δραστών ή θα σωπαθεί δια παντός σα να μην έγινε τίποτα;

Γ)Ποιες είναι οι ενέργειες σας για τον έλεγχο παντός υπευθύνου υπαλλήλου;

Δ)Τι έχετε διαπιστώσει τα προηγούμενα χρόνια και ποιες οι ενέργειες σας για την αποτροπή της σφαγής;

 Ε)Διευκρινίστε βάσει ποιας κείμενης νομοθεσίας επιτρέπεται η θανάτωση του ταύρου, εφόσον προορίζεται για το έθιμο κι όχι για τροφή; Νομιμοποιείται απλά και μόνο το έθιμο, επειδή θα γίνει η θανάτωση του ταύρου στο σφαγείο κι όχι δημοσίως; (Το πιθανότερο είναι ότι θα θανατωθεί στο σφαγείο κι έπειτα θα μεταφερθεί στο δημόσιο χώρο της εορτής, ώστε οι παρευρισκόμενοι να πάρουν το αίμα του ταύρου σε βαμβάκι ως φυλαχτό.)

Παρακαλείσθε για την άμεση απάντηση σας περί των ενέργειών σας πριν την 09/05/2016. Σας επισυνάπτονται σε ξεχωριστό αρχείο φωτογραφίες που αποδεικνύουν τη βαρβαρότητα του εθίμου.

Ο ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ

ΔΡΙΒΑΣ Ευάγγελος
Αστυνομικός – Ψυχολόγος»

Ωστόσο, πέρυσι απαγορεύτηκε η θανάτωση του ζώου σε δημόσιο χώρο και η Δ/νση Κτηνιατρικής της Περιφερείας Βορείου Αιγαίου μας βεβαιώνει ότι είναι νομότυπη η θανάτωση για χάρη του εθίμου! Δείτε:



 "Σε απάντηση του ανωτέρω δικού σας αιτήματος, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι με βάση τον ισχύοντα Κανονισμό 1099/2009 «για την προστασία των ζώων κατά τη θανάτωσή τους» και συγκεκριμένα σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 3 περ. a) iii) δεν ισχύουν οι διατάξεις αυτού σε περιπτώσεις θανάτωσης ζώων στα πλαίσια πολιτιστικών και αθλητικών εκδηλώσεων, όπως αυτές νοούνται στο άρθρο 2 παρ. η) του ίδιου Κανονισμού, ο οποίος εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2013 σύμφωνα με το άρθρο 30. Η ίδια εξαίρεση προβλεπόταν στο εδάφιο 2 της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του Κεφαλαίου 1 του Πδ 327/1996. Κατά συνέπεια η διαδικασία θανάτωσης βοοειδών σε πανηγύρεις εξακολουθεί να εξαιρείται από την ισχύουσα νομοθεσία περί προστασίας των ζώων κατά τη θανάτωσή τους."

Για πόσο ακόμα θα θανατώνονται ζώα για παγανιστικά και πρωτόγονα έθιμα αυτής της Χώρας;  Και όλα αυτά, γιατί ο Κανονισμός 1099/2009-24/9/09 είναι κανονισμός της Ε.Ε. και είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και όλες τις χώρες της Ε.Ε. 
ΑΛΛΑΓΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΑΜΕΣΑ. Οι φωτογραφίες δεν επισυνάπτονται στο άρθρο διότι είναι αποκρουστικές και μία σχετική αναζήτηση στο διαδίκτυο θα σας πείσει.!

Για οποιαδήποτε άλλη απορία απευθυνθείτε στην ομάδα, σελίδα & blog Report animal abuse - Καταγγελίες για κακοποίηση ζώων 

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Οι περιορισμοί στη διατήρηση ζώων συντροφιάς σε οικίες-Ώρες κοινής ησυχίας


Σύμφωνα με το άρ. 8 του Ν. 4039/12 που δεν τροποποιήθηκε με τον μεταγενέστερο Ν. 4235/14, αλλά και την υπ΄αριθμόν 1615/4-4-12 διευκρίνιση της Εισαγγ. Πρωτ. Αθηνών, σχετικά με τους περιορισμούς των ζώων συντροφιάς σε οικίες, ισχύουν τα κάτωθι:

  1. Επιτρέπεται η διατήρηση δεσποζόµενων ζώων συντροφιάς σε κάθε κατοικία. Στις πολυκατοικίες, που αποτελούνται από δύο διαµερίσµατα και πάνω, επιτρέπεται η διατήρηση δεσποζόµενων ζώων συντροφιάς σε κάθε διαµέρισµα (χωρίς να τίθεται περιορισμός ως προς το είδος και τον αριθμό τους) µε την προϋπόθεση ότι αυτά:
  • α)διαµένουν στο ίδιο διαµέρισµα µε τον ιδιοκτήτη τους ή τον κάτοχό τους,
  • β)δεν παραµένουν µόνιµα στις βεράντες ή στους ανοιχτούς χώρους του διαµερίσµατος,
  • γ)η παραµονή στα διαµερίσµατα πολυκατοικιών τελεί υπό την επιφύλαξη της τήρησης των κανόνων ευζωίας, των υγειονοµικών διατάξεων και των αστυνοµικών διατάξεων περί κοινής ησυχίας και
  • δ)έχουν ελεγχθεί ηλεκτρονικά, έχουν σηµανθεί, καταγραφεί και φέρουν βιβλιάριο υγείας.
Δεν µπορεί να απαγορευθεί η διατήρηση ζώων συντροφιάς µε τον κανονισµό της πολυκατοικίας, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του προηγούµενου εδαφίου. Με τον ίδιο κανονισμό µπορεί να περιορίζεται ο µέγιστος αριθµός των ζώων, που επιτρέπονται, στα δύο (2) ζώα ανά διαµέρισµα. (Δηλαδή, ο κανονισμός μπορεί να επιβάλει περιορισμούς μόνο για σκύλους και γάτες, ήτοι μόνο 2 σκύλοι ή μόνο 2 γάτες ή 1 σκύλος & 1 γάτα.)

  1. Επιτρέπεται η διατήρηση ζώων συντροφιάς, που έχουν σηµανθεί και καταχωρηθεί νοµίµως και φέρουν βιβλιάριο υγείας, στις µονοκατοικίες µε την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι κανόνες καλής µεταχείρισης και ευζωίας των ζώων, καθώς και οι ισχύουσες υγειονοµικές διατάξεις και οι αστυνοµικές διατάξεις περί κοινής ησυχίας. (Εδώ, δεν προβλέπεται κανένας περιορισμός ως προς τον αριθμό των ζώων που διατηρούνται ή τους χώρους διατήρησης αυτών.)
  2. Απαγορεύεται η διατήρηση και παραµονή ζώων συντροφιάς σε κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας. Επιτρέπεται όµως στην πυλωτή, στην ταράτσα, στον ακάλυπτο χώρο και στον κήπο εφόσον υφίσταται η οµόφωνη απόφαση της γενικής συνέλευσης των ιδιοκτητών.
  3. Οι ανωτέρω αριθµητικοί περιορισµοί ισχύουν ΜΟΝΟ για σκύλους και γάτες. Για τα λοιπά ζώα συντροφιάς, πρέπει να τηρούνται οι όροι της παραγράφου 2.
Το άρ. 17 της Υγειονομικής Διάταξης Α1β/2000/1995, η οποία δεν έχει καταργηθεί και ορίζει διαφορετικά τους αριθμητικούς περιορισμούς των ζώων συντροφιάς και τους χώρους διατήρησης αυτών, δεν πρέπει να εφαρμόζεται, καθόσον καταργείται με το άρ. 23 του Ν. 4039/12, όπως και κάθε άλλη διάταξη που ορίζει διαφορετικά.

Άρα:
  • Κανείς δεν μπορεί να σου απαγορέψει να έχεις κατοικίδιο ζώο σε οικία.
  • Για πολυκατοικίες, εφόσον υπάρχει κανονισμός και τηρείς τις προϋποθέσεις, μπορείς να έχεις το πολύ δύο από αυτά.
  • Στις μονοκατοικίες, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ως προς τον αριθμό και τους χώρους διατήρησης.

 Σύμφωνα με τη Αστυνομική Διάταξη 3 του 1996 οι ώρες μεσημβρινής και νυκτερινής ησυχίας είναι οι ακόλουθες:
  • Κατά τη θερινή περίοδο από 15:00 έως 17:30 και από 23:00 έως 07:00.
  • Κατά τη χειμερινή περίοδο από 15:30 έως 17:30 και από 22:00 έως 07:30.
  • Θερινή περίοδος, λογίζεται το χρονικό διάστημα από την 1 Απριλίου έως την 30 Σεπτεμβρίου.
  • Χειμερινή περίοδος, λογίζεται το χρονικό διάστημα, από την 1 Οκτωβρίου έως την 31 Μαρτίου.
Οι παραβάτες των διατάξεων της εν λόγω Αστυνομικής Διάταξης, διώκονται σε βαθμό πταίσματος και με διοικητικό πρόστιμο 500€.


Ο Διαχειριστής
Δρίβας Ευάγγελος

Για οποιαδήποτε άλλη απορία απευθυνθείτε στη σελίδα & blog "Report Animal Abuse Greece-Καταγγελίες Κακοποίησης Ζώων Ελλάδας"

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Σκύλος, θάλασσα και παραλία: Νομοθεσία & αρμόδιες Αρχές



Οι απαντήσεις στο ζήτημα πολλές και αβέβαιες! Πάμε να δούμε τι ισχύει. Έχουμε τρία νομοθετήματα:

α)το Νόμο 4039/2012 (ΦΕΚ15/τ.Α΄/2-2-2012) "Για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίησή με κερδοσκοπικό  σκοπό", ως τροποποιήθηκε με το άρ. 46 του Ν. 4235/14 (ΦΕΚ32/τ.Α΄/11-2-2014, Υ.Α. 1046/1978),
β)τον Γενικό Κανονισμό Λιμένα Λαυρίου (Άρθρο 230, §1 εδ.ζ΄ - ΦΕΚ460/τ.Β΄/12-5-1978) & γ)τον Γενικό Κανονισμό Λιμένα Περαιά (Άρ. 91 §2).

Σύμφωνα με το άρ 5 §1 περ. στ΄ και την §3 του Ν.4039/12 ο ιδιοκτήτης σκύλου υποχρεούται (ΔΕ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ):
  • να µεριµνά για τον άµεσο καθαρισµό του περιβάλλοντος από τα περιττώµατα του ζώου εκτός αν πρόκειται για σκύλο βοήθειας (Δ/κό προστ.:100€),
  • να µεριµνά για να γίνεται ο περίπατος σκύλων πάντα µε συνοδό,
  • οφείλει να παίρνει τα κατάλληλα µέτρα, ώστε να µην εξέρχεται ελεύθερα ο σκύλος του από το χώρο της ιδιοκτησίας του και εισέρχεται σε χώρους άλλων ιδιοκτησιών ή σε κοινόχρηστους χώρους.
  • για την αποφυγή ατυχηµάτων ... κατά τη διάρκεια του περιπάτου να κρατάει το σκύλο του δεµένο και να βρίσκεται σε µικρή απόσταση από αυτόν. Η ίδια υποχρέωση ισχύει και για τον οποιονδήποτε συνοδό του ζώου, πέραν του ιδιοκτήτη του.»
Επομένως, εφόσον, ο σκύλος μπορεί να εισέρχεται σε κοινόχρηστους χώρους και έχουν ληφθεί όλα τα κατάλληλα μέτρα για τον περίπατο του από τον «ιδιοκτήτη» του, εφόσον ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ, ο ιδιοκτήτης του κατέχει ενημερωμένο βιβλιάριο υγείας και το έχει σημάνει (τσιπ), μπορεί (δυνατότητα) και στις παραλίες.   
            Ωστόσο, ο Γ.Κ.Λ. Λαυρίου & Γ.Κ.Λ. Πειραιά αναφέρουν αντίστοιχα ότι:
  • «Απαγορεύεται η κυκλοφορία ζώων καθώς και το λούσιμο αυτών σε χώρους λουομένων.».
  • «..δεν επιτρέπεται το λούσιμο των ζώων σε χώρους λουόμενων, καθώς και η προσέγγιση σε αυτούς ατόμων συνοδευομένων μετά σκύλων.»
Η εγκύκλιος υπ΄ αριθμόν πρωτ. Μ.Φ. 2119.4/03/06/16-06-2006 της Διεύθυνσης Λιμενικής Αστυνομίας/Τμ. Α΄του ΥΠ.Ε.Ν., αναφέρει ότι:
  • «η ύπαρξη λουομένων σε μία θαλάσσια περιοχή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τον χαρακτηρισμό της περιοχής αυτής ως χώρου λουομένων» και
  • «…Στην περίπτωση κατά την οποία σε μία τοποθεσία ή παραλία (στην οποία δεν παρευρίσκονται την δεδομένη χρονική στιγμή λουόμενοι) κυκλοφορεί ιδιοκτήτης ζώου μαζί με αυτό ή ο εν λόγω προβαίνει στο λούσιμο του ζώου, τότε ο ιδιοκτήτης δεν διαπράττει παράβαση
  • «Εάν όμως στην ίδια τοποθεσία καταφθάσουν λουόμενοι, τότε ο ιδιοκτήτης οφείλει, είτε να το απομακρύνει από την τοποθεσία αυτή, είτε να το διατηρήσει ασφαλισμένο σε απόσταση από τους λουόμενους τέτοια που να μην παρενοχλούνται αυτοί προκειμένου να μην διαπράττει την ανωτέρω παράβαση.»
     Ο νόμος, υπερισχύει της εγκυκλίου, οπότε ο ιδιοκτήτης σκύλου δεν υποχρεούται στην απομάκρυνση του σκύλου από το χώρο της παραλίας, αφού αποτελεί (δημόσιο υπαίθριο) κοινόχρηστο χώρο, αλλά από την θάλασσα, σύμφωνα με τον Γ.Κ.Λ. Λαυρίου και Γ.Κ.Λ Πειραιά. Αν και ο Γ.Κ.Λ. Λαυρίου αφορά μόνο τον τομέα ευθύνης του, έχει επικρατήσει η εφαρμογή του κατ΄ αναλογία και σε άλλες ελληνικές παραλίες και για τους παραβάτες προβλέπονται διοικητικά πρόστιμα. Επίσης, ενέχει ισχύ αστυνομικής διάταξης και ισχύει σε όλες τις παραλίες οργανωμένες και μη. Επομένως, εάν βεβαιωθεί διοικητικό πρόστιμο στον ιδιοκτήτη από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα για την μη απομάκρυνση ζώου από την παραλία, ο μεν μπορεί να προσφύγει κατ΄ αυτής στα Διοικητικά Δικαστήρια και να κατηγορήσει τους δε για παράβαση καθήκοντος.
Το ζήτημα έγκειται, συμπερασματικά, στην είσοδο των σκύλων στη θάλασσα και όχι στην κυκλοφορία και παραμονή τους στις παραλίες. 

(Στο τέλος το συμπέρασμα)

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ:
     Σύμφωνα με την υπ΄αριθμόν 70/2013 από 12/8/2013 γνωμοδότηση του Μον/λούς Κοινωνιοδικείου Θεσσ/νίκης (που παραθέτει δύο δικαστηριακές αποφάσεις: την Εφετειακή υπ' αριθμ. 2130/2003 του Πολ/λούς Πρωτ. Αθηνών και την Αναιρετική υπ' αριθμ. 175/2005 του Αρείου Πάγου, η οποία εν τέλει αναίρεσε την πρώτη) «…τελικώς ως απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας υπερισχύει η οποιαδήποτε απόφαση του Άρειου Πάγου και όχι η όποια εφετειακή.» Το Ανώτατο Κοινωνικό Δικαστήριο συντάσσεται απόλυτα με την άποψη του Αρείου Πάγου, δεχομένο την ισχύ … του Γενικού Κανονισμού Λιμένα Λαυρίου σε κάθε είδους παραλία και όχι μόνο στις οργανωμένες, καθώς και ότι παραβίαση της σχετικής διατάξεως συνιστά αδικοπραξία κατά το άρθρο 914 του Αστικού Κώδικα (εφόσον πληρούνται και οι λοιπές προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου). Σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 175/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου: "Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 230 παράγραφος 1  στοιχείο ζ΄ του Γενικού Κανονισμού Λιμένα Λαυρίου, ο οποίος επέχει ισχύ αστυνομικής διατάξεως και εγκρίθηκε με την απόφαση 1046/1978 του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 156 του ν.δ. 187/1973 περί Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου, απαγορεύεται η κυκλοφορία ζώων καθώς και το λούσιμο αυτών σε χώρους λουομένων. Η απαγορευτική αυτή διάταξη αποσκοπεί στην προστασία, εκτός του γενικού, και του ατομικού συμφέροντος των λουομένων και η παράβασή της συνιστά αδικοπραξία κατά την έννοια του άρθρου 914 Α.Κ εφόσον συντρέχουν και οι λοιποί όροι της διατάξεως, έχει δε εφαρμογή, ενόψει του γενικού σκοπού προστασίας από ασθενειών που μεταδίδονται με ζώα και του ότι δεν γίνεται διάκριση, σε όλους τους χώρους λουομένων της περιφέρειας που ισχύει ο κανονισμός και όχι μόνο σε χώρους που υπάρχουν οργανωμένες λουτρικές του εγκαταστάσεις. (...)»
     Το μόνο που ίσως θα πρέπει να αποσαφηνισθεί είναι το ζήτημα της αρμοδιότητος των αρχών (Λιμενικού Σώματος και Ελληνικής Αστυνομίας), ήτοι, όταν το ζώο βρίσκεται στη θάλασσα, σχετική εξουσία έχουν οι λιμενικές αρχές, ενώ, όταν το ζώο βρίσκεται στην παραλία, τυχόν βεβαίωση παραβάσεως της νομοθεσίας ανήκει στη δικαιοδοσία των αστυνομικών αρχών - αναγνώσκεται η σχετική γνωμοδότηση του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Σύρου, κ.  Παναγιώτη Κ. Παναγιωτόπουλου: "Αρμοδιότητα του Λιμενικού Σώματος για τη διενέργεια προανακριτικών και αστυνομικών πράξεων υφίσταται στους λιμένες και στις χερσαίες ζώνες αυτών, αυτή δε, επεκτείνεται και στις παραλίες, για τις οποίες γίνεται λόγος στο άρθ. 3 παρ. 1 περ. β’ του Ν.Δ. 444/1970, στις οποίες δηλαδή διενεργούνται εργασίες οι οποίες είναι συναφείς με τη λειτουργία των λιμένων και όχι σε οποιαδήποτε άλλη παραλία.
     Σε οποιαδήποτε άλλη παραλία, αρμόδια είναι η κατά τόπο αστυνομική αρχή, εξαιρουμένων βέβαια των περιπτώσεων που διενεργούνται οι εργασίες, οι οποίες προβλέπονται στην παρ. 4 του άρθρου 3, οπότε ο εν λόγω χώρος εξομοιώνεται με λιμένα και χερσαία ζώνη λιμένα, ιδρυόμενης σ’ αυτήν την περίπτωση σχετικής αρμοδιότητας του Λιμενικού Σώματος.
     Δέχεται την παρουσία και τον περίπατο ζώων στις παραλίες. 
Αρκεί: α) να συνοδεύονται, β) να είναι δεμένα και όχι να κυκλοφορούν ελεύθερα, γ) να φέρουν βιβλιάριο υγείας ή ένδειξη ότι είναι εμβολιασμένα. 
Κρίνει ότι επιτρέπεται το λούσιμο του ζώου ΜΟΝΟ σε απομακρυσμένες παραλίες, κατά κανόνα χωρίς λουόμενους, κατ' εξαίρεση με ελάχιστους λουομένους και με την πρόσθετη επισήμανση ότι, εάν παραπονεθεί κάποιος λουόμενος, πρέπει το ζώο να απομακρυνθεί από τη θάλασσα. 
     Ως προς τα ζητήματα αρμοδιότητας, το Κοινωνιοδικείο δέχεται ότι αρμόδιο όργανο για τη βεβαίωση της παράβασης είναι, για, μεν, την παρουσία και τον περίπατο του σκύλου στην παραλία η αστυνομία για, δε, το μπάνιο του σκύλου στη θάλασσα το λιμενικό.» 

ΕΠΟΜΕΝΩΣ:
Όσον αφορά το λούσιμο ζώων:
  • επιτρέπεται ΜΟΝΟ σε απομακρυσμένες παραλίες
  • κατά κανόνα χωρίς λουόμενους, κατ' εξαίρεση με ελάχιστους λουομένους
  • εάν παραπονεθεί κάποιος λουόμενος, πρέπει το ζώο να απομακρυνθεί από τη θάλασσα. 
  • αρμόδιο όργανο για τη βεβαίωση της παράβασης για το μπάνιο του σκύλου στη θάλασσα είναι οι Λιμενικές Αρχές» 
Όσον αφορά την παραμονή και τον περίπατο του ζώου στην παραλία, επιτρέπονται ΜΟΝΟ:
  • όταν συνοδεύονται πάντα
  • όταν είναι δεμένα και όχι όταν κυκλοφορούν ελεύθερα
  • όταν φέρουν ενημερωμένο βιβλιάριο υγείας ή ένδειξη ότι είναι εμβολιασμένα (αλλά και τσιπ για την πλήρη νομιμότητα)
  • αρμόδιο όργανο για τη βεβαίωση τυχόν παράβασης στην παραλία είναι οι Αστυνομικές Αρχές.

Ο Διαχειριστής
Δρίβας Ευάγγελος

Για οποιαδήποτε άλλη απορία απευθυνθείτε στην ομάδα, σελίδα & blog Report animal abuse - Καταγγελίες για κακοποίηση ζώων 

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016

Θειάφι, επικίνδυνο για ζώα και ανθρώπους



Πολύ συχνά βλέπουμε στα πεζοδρόμια και στους δρόμους των γειτονιών μας τη «γνωστή» κίτρινη σκόνη, το αναφερόμενο «θειάφι» (sulphur), που χρησιμοποιούν οι «καλοπροαίρετοι» γείτονες μας με σκοπό την «απομάκρυνση» εντόμων και ερπετών, αλλά και για την αποτροπή ούρησης σκύλων στα δέντρα. Ωστόσο, η ρίψη του γίνεται στις γειτονιές, όπου κυκλοφορούν σκύλοι και γάτες, καθώς και μικρά παιδιά που παίζουν. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε, εάν, π.χ. μία μπάλα ακουμπούσε το θειάφι, το παιδί ακουμπούσε τη μπάλα και τα έβαζε στο στόμα του, ακόμα και το σκύλο, τη γάτα ή οποιοδήποτε άλλο ζώο ακουμπούσε το θειάφι και γλειφόταν…! Η βλάβη θα είναι αναπόφευκτη! «Το θειάφι περιέχει Θείο («S»), το οποίο είναι καυστικό σε επαφή με το δέρμα και φυσικά, αν καταναλωθεί προκαλεί αν όχι δηλητηρίαση, σίγουρα εγκαύματα. Άρα, ακόμα και μικρή ποσότητα μπορεί να προκαλέσει έγκαυμα στα σκυλιά και στα γατιά, ενώ αν το γλείψουν θα έχουμε έλκη στο στόμα οισοφάγο, στομάχι, κτλ.» (Κτηνιατρείο Βραυρώνας).
Το θειάφι είναι γεωργικό φάρμακο και δεν δικαιολογείται η χρήση του πάνω στο πεζοδρόμιο παρά μόνο για αγροτικούς σκοπούς και μόνο με χρήση συγκεκριμένων εγκεκριμένων σκευασμάτων θειαφιού. Όλα τα εγκεκριμένα σκευάσματα και η χρήση τους αναφέρονται στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων στον σύνδεσμο http://wwww.minagric.gr/syspest/syspest_bycat_byactive.aspx. Η χρήση τους καθορίζεται σύμφωνα με το άρ. 1, παρ.2α, του Ν. 2538/97 της Εθνικής Νομοθεσίας, το άρ. 4 & 16 Π.Δ. 205/01, (το άρ. 53) του Κανονισμού 1107/2009. Οι διοικητικές και ποινικές κυρώσεις για την παράνομη εισαγωγή, παρασκευή, κατοχή, εμπορία και αποθήκευση, προβλέπονται από το Ν. 4036/12 κι ανέρχονται σε φυλάκιση από τρεις -3- μήνες έως και ένα -1- έτος και από 1.000 έως 30.000 € διοικητικό πρόστιμο.
Ο έλεγχος των φυτοπροστατευτικών προϊόντων διενεργείται από τις αρμόδιες υπηρεσίες των οικείων Περιφερειών και Περιφερειακών Ενοτήτων και με παράλληλη δυνατότητα άσκησης ελέγχων από τα Περιφερειακά Κέντρα Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Αρμόδια υπηρεσία για τον καθαρισμό του δρόμου και πεζοδρομίου από το θειάφι είναι το Τμήμα Καθαριότητας ή Περιβάλλοντος εκάστοτε Δήμου. Σύμφωνα με τον νόμο 4039/12 όπως τροποποιήθηκε με άρ. 46 του Ν. 4235/14 και ισχύει, η δηλητηρίαση των ζώων αποτελεί κακοποίηση και ενέχει ποινικές κυρώσεις (με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός -1- έτους και χρηματική ποινή από 5.000 ως 15.000 €) και διοικητικές κυρώσεις (30.000 € ανά ζώο και ανά περιστατικό). Λάβετε δράση!

Ο Διαχειριστής
Δρίβας Ευάγγελος

Για οποιαδήποτε άλλη απορία απευθυνθείτε στη σελίδα & blog «Report Αnimal Αbuse Greece - Καταγγελίες Κακοποίησης Ζώων Ελλάδας»